Types of gum disease and hidden symptoms of gum disease

بیماری لثه به مجموعه‌ای از اختلالات اطلاق می‌شود که بافت‌های نرم و سخت اطراف دندان‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهند. این بیماری‌ها معمولاً به دلیل تجمع باکتری‌ها و پلاک دندانی ایجاد می‌شوند و می‌توانند به عوارض جدی‌تری منجر شوند.

در مراحل اولیه بیماری لثه نشانه‌ها معمولاً خفیف و قابل توجه نیستند، اما شناسایی آن‌ها می‌تواند به پیشگیری از پیشرفت بیماری کمک کند. برخی از این نشانه‌ها شامل خونریزی لثه هنگام مسواک زدن یا استفاده از نخ دندان است که می‌تواند نشان‌دهنده التهاب باشد. همچنین، لثه‌ها ممکن است متورم و قرمز شوند و به لمس حساس باشند.

 بوی بد دهان نیز یکی دیگر از علائم شایع است که ناشی از تجمع باکتری‌ها در دهان می‌باشد. در صورت مشاهده هر یک از این علائم، مراجعه به دندانپزشک برای تشخیص و درمان ضروری است. در ادامه، انواع مختلف بیماری لثه و نشانه های پنهان بیماری لثه بررسی می‌شود.

 

انواع بیماری‌ لثه

 

 1. التهاب لثه (ژنژیویت)

التهاب لثه، ابتدایی‌ترین و خفیف‌ترین شکل بیماری لثه است که معمولاً به دلیل عدم رعایت بهداشت دهان ایجاد می‌شود. علائم آن شامل:

– قرمزی و تورم لثه

– مسواک زدن یا استفاده از نخ دندان همراه با خونریزی لثه

– بوی بد دهان

 

این نوع بیماری معمولاً قابل برگشت است و با درمان مناسب می‌توان بهبود یافت.

 

 2. پریودنتیت

پریودنتیت یک مرحله پیشرفته‌تر از التهاب لثه است که می‌تواند به تخریب بافت‌های پشتیبان دندان منجر شود. علائم شامل:

– عقب‌نشینی لثه

– تشکیل کیسه‌های چرکی لثه و کیست دندان

– لق شدن دندان‌ها و تغییر در نحوه قرارگیری آن‌ها

 

پریودنتیت به دو نوع تقسیم می‌شود:

–  اول پریودنتیت مزمن: شایع‌ترین نوع، که به آرامی پیشرفت می‌کند.

– دوم پریودنتیت تهاجمی: پیشرفت سریع‌تری دارد و معمولاً در جوانان مشاهده می‌شود.

 

 3. پریودنتیت سیستمیک

این نوع بیماری لثه ناشی از شرایط سیستمیک مانند دیابت یا بیماری‌های قلبی است و معمولاً در افرادی که دچار مشکلات بهداشتی هستند، دیده می‌شود.

 

 4. بیماری پریودنتال نکروزان

این نوع بیماری بیشتر در افراد مبتلا به بیماری‌های سیستمیک یا سوء تغذیه مشاهده می‌شود. در این حالت، بافت‌های لثه، رباط‌ها و استخوان‌ها دچار نکروز (مرگ بافت) می‌شوند.

 

 5. بیماری لثه و عفونت‌های موضعی

این عفونت‌ها ممکن است پس از اعمال دندان‌پزشکی مانند پرکردن یا پیوند لثه رخ دهند و در صورت عدم درمان، عوارض جدی‌تری ایجاد کنند.

بیماری‌های لثه اگر به موقع شناسایی و درمان نشوند، می‌توانند منجر به از دست رفتن دندان و مشکلات جدی‌تر شوند. رعایت بهداشت دهان و دندان، معاینات منظم نزد دندان‌پزشک و درمان زودهنگام علائم اولیه از جمله راهکارهای پیشگیری از این بیماری‌ها هستند.

 

چگونه می‌توان از التهاب و بیماری لثه جلوگیری کرد

برای جلوگیری از التهاب لثه، رعایت نکات بهداشتی و تغییرات سبک زندگی ضروری است. در ادامه، روش‌های مؤثر برای پیشگیری از این عارضه توضیح داده می‌شود:

 

– مسواک زدن منظم: روزانه دندان‌ها را دو بار با خمیردندان حاوی فلوراید مسواک بزنید.

استفاده از نخ دندان: هر روز از نخ دندان استفاده کنید تا پلاک و ذرات غذا را از بین دندان‌ها و لثه‌ها پاک کنید.

– استفاده از دهانشویه ضدباکتری: دهانشویه‌هایی که خاصیت ضدباکتری دارند، می‌توانند به کاهش التهاب و عفونت کمک کنند.

– مصرف مواد غذایی غنی از ویتامین C: میوه‌ها و سبزیجاتی مانند مرکبات و فلفل دلمه‌ای به تقویت سیستم ایمنی و سلامت لثه کمک می‌کنند.

– پرهیز از غذاهای شیرین و چرب: کاهش مصرف قند و غذاهای فرآوری شده می‌تواند به کاهش التهاب کمک کند.

– چکاپ‌های دوره‌ای: حداقل دو بار در سال به دندانپزشک مراجعه کنید تا معاینات و پاکسازی‌های لازم انجام شود.

– عدم مصرف دخانیات: سیگار کشیدن خطر ابتلا به بیماری‌های لثه را افزایش می‌دهد، بنابراین ترک آن بسیار مهم است.

– مدیریت استرس: استرس می‌تواند تأثیر منفی بر سلامت کلی بدن داشته باشد، لذا مدیریت آن نیز مهم است.

– نوشیدن آب کافی: هیدراته نگه داشتن بدن و نوشیدن آب کافی به حفظ رطوبت دهان کمک کرده و خطر بروز التهاب لثه را کاهش می‌دهد.

 

با رعایت این نکات، می‌توان به طور مؤثری از التهاب لثه جلوگیری کرد و سلامت دهان را حفظ نمود.

 

تشخیص بیماری پریودنتال نکروزان

تشخیص بیماری پریودنتال نکروزان نیازمند بررسی دقیق و چند مرحله‌ای است. این بیماری به دلیل نکروز بافت‌های لثه، رباط‌های پریودنتال و استخوان آلوئول بروز می‌کند و معمولاً در افرادی با شرایط خاص پزشکی مشاهده می‌شود. برای تشخیص این بیماری، مراحل زیر معمولاً انجام می‌شود:

 

  1. جمع‌آوری اطلاعات از تاریخچه پزشکی بیمار، از جمله سابقه بیماری‌های سیستمیک مانند دیابت و ایدز، که می‌توانند بر شدت بیماری تأثیر بگذارند، اهمیت دارد.

 

  1. بررسی علائم بالینی: دندانپزشک به دنبال علائمی مانند خونریزی لثه، تورم، بوی بد دهان و لق شدن دندان‌ها خواهد بود.

اندازه‌گیری عمق پاکت لثه: استفاده از پروب برای اندازه‌گیری عمق پاکت‌های لثه به شناسایی التهاب و تحلیل بافت کمک می‌کند.

 

  1. عکسبرداری: اشعه ایکس برای بررسی تحلیل استخوان و وضعیت بافت‌های اطراف دندان‌ها ضروری است. این تصاویر می‌توانند به شناسایی مشکلات ساختاری کمک کنند.

 

  1. در برخی موارد، آزمایشات میکروبی برای شناسایی نوع باکتری‌ها و عفونت‌های موجود در زیر لثه انجام می‌شود تا درمان مناسب‌تر تعیین شود.

 

  1. در موارد خاص، بیوپسی ممکن است برای تأیید تشخیص و افتراق بین بیماری‌های مشابه انجام شود.

 

تشخیص زودهنگام بیماری پریودنتال نکروزان برای جلوگیری از تخریب شدید استخوان و بافت‌های نگهدارنده دندان بسیار حیاتی است. بنابراین، مراجعه منظم به دندانپزشک و پیگیری علائم اولیه اهمیت زیادی دارد.

 

چه عواملی باعث بیماری لثه و پریودنتیت تهاجمی می‌شوند

پریودنتیت تهاجمی یک نوع بیماری لثه است که با تخریب سریع بافت‌های پریودنتال و استخوان‌های اطراف دندان‌ها مشخص می‌شود. این بیماری معمولاً در افراد جوان‌تر و بدون سابقه مشکلات دندانی قبلی رخ می‌دهد. عوامل متعددی می‌توانند به بروز این نوع پریودنتیت کمک کنند:

 

  1. سابقه خانوادگی: افرادی که اعضای خانواده‌شان دچار بیماری‌های لثه بوده‌اند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به پریودنتیت تهاجمی قرار دارند.

 

  1. باکتری‌های خاص: وجود باکتری‌هایی مانند Porphyromonas gingivalis و Bacteroides forsythus در دهان می‌تواند به بروز این بیماری کمک کند. این باکتری‌ها باعث ایجاد التهاب و تخریب بافت‌ها می‌شوند.

 

  1. سیگار، تأثیر منفی بر لثه: مصرف دخانیات می‌تواند جریان خون به لثه‌ها را کاهش دهد و سیستم ایمنی بدن را ضعیف کند، که این امر خطر ابتلا به بیماری‌های لثه را افزایش می‌دهد.

 

  1. دیابت کنترل نشده: دیابت می‌تواند تأثیر منفی بر سلامت لثه‌ها داشته باشد و خطر ابتلا به پریودنتیت تهاجمی را افزایش دهد.

 

  1. عدم رعایت بهداشت دهان: عدم تمیزی کافی دندان‌ها و لثه‌ها، تجمع پلاک و جرم دندانی را افزایش می‌دهد که می‌تواند منجر به التهاب و عفونت شود.

 

  1. تأثیر بر سیستم ایمنی: استرس می‌تواند باعث کاهش کارایی سیستم ایمنی بدن شده و فرد را مستعد ابتلا به بیماری‌های پریودنتال کند.

 

  1. دوره‌های خاص زندگی: تغییرات هورمونی مانند دوران بارداری یا قاعدگی می‌تواند حساسیت لثه‌ها را افزایش دهد و خطر ابتلا به بیماری‌های لثه را بالا ببرد.

 

با توجه به این عوامل، پیشگیری از پریودنتیت تهاجمی نیازمند رعایت بهداشت دهان، ترک سیگار، مدیریت استرس و کنترل بیماری‌های زمینه‌ای است.

 

نشانه های پنهان بیماری لثه

بیماری‌های لثه، به ویژه در مراحل اولیه، ممکن است نشانه‌های پنهانی داشته باشند که به راحتی نادیده گرفته می‌شوند. شناسایی این نشانه‌ها می‌تواند به تشخیص زودهنگام و درمان مؤثر بیماری کمک کند. در ادامه، برخی از نشانه‌های پنهان بیماری لثه آورده شده است:

 

 1. بیماری لثه و خونریزی لثه

– خونریزی هنگام مسواک زدن یا استفاده از نخ دندان: این علامت می‌تواند نشان‌دهنده التهاب لثه باشد و معمولاً در مراحل اولیه بیماری مشاهده می‌شود.

 

 2. بوی بد دهان

– بوی نامطبوع و دائمی: بوی بد دهان (هالیتوز) ممکن است به دلیل وجود باکتری‌ها در زیر لثه‌ها و التهاب آن‌ها باشد.

 

 3. تغییرات در دندان‌ها

– لق شدن یا تغییر موقعیت دندان‌ها: اگر متوجه شوید که دندان‌ها لق شده‌اند یا فاصله بین آن‌ها تغییر کرده، این می‌تواند نشانه‌ای از بیماری لثه باشد.

 

 4. حساسیت دندان‌ها و بیماری لثه

– حساسیت به غذاها و نوشیدنی‌های سرد و گرم: این حساسیت ممکن است ناشی از تحلیل رفتن لثه و نمایان شدن ریشه دندان‌ها باشد.

 

 5. تورم و قرمزی لثه

– لثه‌های متورم و قرمز: این علائم معمولاً نشان‌دهنده التهاب هستند و می‌توانند به عنوان نشانه‌ای از بیماری لثه در نظر گرفته شوند.

 

 6. تحلیل رفتن لثه

– عقب‌نشینی لثه: اگر لثه‌ها به تدریج عقب بروند و ریشه دندان‌ها نمایان شود، این می‌تواند نشانه‌ای از پیشرفت بیماری باشد.

 

 7. احساس طعم فلز در دهان

– طعم ناخوشایند یا فلزی: این احساس ممکن است ناشی از عفونت‌های زیر لثه باشد.

 

شناسایی این نشانه‌های پنهان می‌تواند به شما کمک کند تا قبل از پیشرفت بیماری، اقدامات لازم را انجام دهید. در صورت مشاهده هر یک از این علائم، مراجعه به دندانپزشک برای بررسی و درمان ضروری است.

 

چه روش‌هایی برای تشخیص زودهنگام بیماری لثه وجود دارد

تشخیص زودهنگام بیماری لثه از اهمیت بالایی برخوردار است، زیرا می‌تواند به جلوگیری از پیشرفت بیماری و عوارض جدی‌تر کمک کند. در زیر به روش‌های مختلفی که برای تشخیص زودهنگام بیماری لثه وجود دارد، اشاره شده است:

 

  1. معاینه دندانپزشکی: دندانپزشک با بررسی دقیق لثه‌ها، استخوان‌های پشتیبان دندان‌ها و بافت‌های اطراف دهان، علائم اولیه مانند قرمزی، خونریزی و تورم را شناسایی می‌کند.

 

  1. استفاده از پروب: با استفاده از ابزارهای خاص، عمق جیب لثه (فاصله بین لثه و پایه دندان) اندازه‌گیری می‌شود. افزایش این عمق می‌تواند نشانه‌ای از بیماری لثه باشد.

 

  1. رادیوگرافی دیجیتال: این روش به دلیل کاهش تابش اشعه ایکس و بهبود کیفیت تصاویر، برای شناسایی تغییرات در بافت‌های لثه و استخوان‌ها بسیار مؤثر است.

 

  1. تشخیص با نور لیزر: این روش می‌تواند به شناسایی پوسیدگی‌ها و مشکلات دیگر در مراحل اولیه کمک کند.

 

  1. تشخیص DNA و RNA: استفاده از تکنیک‌های مولکولی برای شناسایی باکتری‌ها و ویروس‌های مرتبط با بیماری‌های لثه، امکان تشخیص زودهنگام عفونت‌ها را فراهم می‌کند.

 

  1. تحلیل مایعات بدن: بررسی بیومارکرها در بزاق می‌تواند به عنوان یک نشانگر زیستی برای تشخیص زودهنگام بیماری‌های لثه عمل کند.

 

این روش‌ها به دندانپزشکان کمک می‌کنند تا بیماری لثه را در مراحل اولیه شناسایی کرده و درمان‌های مناسب را قبل از پیشرفت بیماری انجام دهند. معاینات منظم دندانپزشکی نیز نقش کلیدی در تشخیص زودهنگام این بیماری دارند.

 

درمان بیماری لثه

درمان بیماری لثه بستگی به نوع و شدت آن دارد. روش‌های مختلفی برای درمان عفونت و التهاب لثه وجود دارد که شامل درمان‌های غیرجراحی و جراحی می‌شود. در ادامه به این روش‌های درمان لثه اشاره می‌شود:

 

 درمان‌های غیرجراحی

 

  1. جرم‌گیری و پاکسازی

– اسکیلینگ و روت پلنینگ: این روش‌ها شامل حذف پلاک و تارتار از سطح دندان‌ها و زیر لثه‌ها هستند. این درمان برای مراحل اولیه بیماری، مانند ژنژیویت، بسیار مؤثر است.

 

  1. آنتی‌بیوتیک‌ها

– داروهای خوراکی و موضعی: آنتی‌بیوتیک‌هایی مانند آموکسی‌سیلین، داکسی‌سیلین و کلرهگزیدین معمولاً برای کنترل عفونت تجویز می‌شوند. این داروها به کاهش باکتری‌ها و التهاب کمک می‌کنند.

 

  1. دهانشویه‌های ضدباکتری

– استفاده از دهانشویه‌های حاوی ترکیبات ضدباکتری می‌تواند به کاهش عفونت و التهاب کمک کند.

 

 درمان‌های جراحی

 

  1. جراحی فلپ

– در این روش، بافت لثه به عقب برگردانده می‌شود تا بافت‌های زیرین تمیز شوند و سپس لثه دوباره بخیه زده می‌شود.

 

  1. پیوند استخوان

– اگر استخوان‌های پشتیبان دندان‌ها آسیب دیده باشند، پیوند استخوان می‌تواند برای بازسازی ساختار استخوان انجام شود.

 

  1. پیوند لثه

– این روش برای افزودن بافت سالم به نواحی تحلیل رفته لثه استفاده می‌شود.

 

 درمان‌های خانگی

در کنار درمان‌های پزشکی، برخی از روش‌های خانگی نیز می‌توانند به کاهش علائم کمک کنند:

– شستشو با آب نمک: این کار به کاهش التهاب و عفونت کمک می‌کند.

– استفاده از زردچوبه: زردچوبه خاصیت ضدباکتری دارد و می‌تواند به عنوان یک خمیر موضعی استفاده شود.

– استفاده از جوش شیرین: مخلوط جوش شیرین با آب گرم برای شستشوی دهان مؤثر است.

 

در نهایت، مراجعه منظم به دندانپزشک و رعایت بهداشت دهان از جمله مسواک زدن دو بار در روز و استفاده از نخ دندان، نقش مهمی در پیشگیری و درمان بیماری‌های لثه دارند.

 

جمع‌بندی

بیماری لثه، که شامل التهاب و عفونت بافت‌های اطراف دندان‌ها می‌شود، می‌تواند به تدریج پیشرفت کند و عوارض جدی‌تری ایجاد کند. نشانه‌های پنهان این بیماری ممکن است شامل خونریزی لثه هنگام مسواک زدن یا استفاده از نخ دندان، بوی بد دهان، و حساسیت دندان‌ها به سرما و گرما باشد.

همچنین، تغییر رنگ لثه به قرمز یا بنفش، تورم و عقب‌نشینی لثه‌ها نیز از دیگر علائم هشداردهنده هستند. در مراحل پیشرفته‌تر، لق شدن دندان‌ها و ایجاد فضاهای جدید بین آن‌ها مشاهده می‌شود. شناسایی زودهنگام این نشانه‌ها می‌تواند به درمان مؤثر بیماری کمک کند و از پیشرفت آن جلوگیری نماید. بنابراین، مراجعه منظم به دندانپزشکی ارغوان کرج و رعایت بهداشت دهان برای جلوگیری از بیماری لثه از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

بدون نظر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *